Geçen hafta sonu, kardeşim kadar sevdiğim bir kuzenimle insan ilişkileri üzerine konuşurken “Biz karnı tok, ruhu açlıktan ölen varlıklarız. Bize ilişkilerin sadece romantizmden, cinsellikten ya da sırf mutluluktan ibaret olduğuna inandırdılar. Oysa insanın delirmemek için görülmeye ihtiyacı varmış.” dedi. Gelin, bu yazıda kuzenimin bahsettiği açlığın psikososyal haritasını birlikte çıkaralım. İnsanın ilişkilerinde gerçekten ihtiyaç duyduğu şeyler neydi? Sevgi, saygı, fedakar